SEIZOEN DE NAZOMER

DO - IN DE NAZOMER/OVERGANGSPERIODE

De nazomer is verbonden met de meridianen van de maag-milt en met het element aarde, dit element is ook verbonden met de overgangstijd tussen seizoenen maar ook met overgangsperiodes in ons leven.

In de nazomer is alles opgevuld . In de natuur zien we dit in de oogst van gerijpte producten zoals pompoen, mais, appels, peren, bramen, bessen.

De nazomer is de tijd van kalmte en naderende rust.

Een stabiel aarde element zorgt voor een sterk midden waarom heen veranderingen hun natuurlijke verloop kunnen hebben.

De meridianen van de maag-milt hebben te maken met vertering van voeding en het aanmaken van het bloed. De nazomer (de namiddag – milt, alvleesklier en maag), waarin de vruchten worden geplukt, de oogst wordt binnengehaald en de rust zich langzaam inzet. Dit is de periode waarin je kan terug kijken naar wat er is geoogst en wat we willen bewaren en wat we willen loslaten.

Een sterk aarde element houdt ons sterk en bijeen. Bij een sterk aarde element ervaren wij een stevig thuisgevoel. We zijn eigenlijk overal echt thuis omdat we thuis zijn in ons zelf. Het aarde element brengt evenwicht in onevenwichtige tijden en helpt ons de seizoensovergangen gelijkmatig door te maken. Het aarde element stabiliseert.

Het is met name dit element, dat het meeste lijdt onder voortdurende belasting van het denken. Dit put het aarde element uit, wat leidt tot concentratiegebrek, geheugenproblemen en een zucht naar zoetigheid (let op suikerliefhebbers).
Verder geeft een piekerige, aanhoudend zorgmakende houding aan, dat dit element niet in balans is of juist een te losse houding t.a.v. Het nemen van verantwoordelijkheid.

De oude chinezen zeiden dat alle ziekte de oorsprong heeft in de maag. Verwarmende natuurlijke voeding zoals goed gekookte granen, zoete groentes maar ook andere gekookte groentes zijn gezondmakend voor de maag. Koude voedingsmiddelen, zoal koud water, ijs, maar ook suiker en veel melk(vooral koud) hebben een verzwakkende werking op de maag waardoor de milt de voedingsenergie onvoldoende uit de voeding kan halen.